‘च्याट बन्द गरेर सुत, अबको दुई घण्टापछि सपनीमा आउँछु नि भेट्न’

लघुकथा: मायाको बर्को

मित्र ‘उराठी’ गौतम
अमरपुर, गुल्मी, हालः तिलोत्तमा-२, रुपन्देही

“तिम्रो गाउँ आएकी थिएँ, भेट हुन सकेन ।”

“म बाहिर गएकै साइत पारेर आइछ्यौ त ? कमसेकम फोन गरेर या यस्तै म्यासेज गरेर आएको भए त हुने नि ।”

“सानो काम लिएर आएकी थिएँ, सानीमाको घरमा ।”

“कति छ त बसाई ? तीन दिनपछि म आइपुग्छु नि ।”

“म फर्कि सकेँ ।”

“निष्ठुरी !”

“खुब् ?”

“तिम्रो मायाको बर्को ओढ्ने रहर थियो ।”

“भेटै हुँदैन त के गर्छौ ?”

“ल राती भयो, च्याट बन्द गरेर सुत । अबको दुई घण्टापछि सपनीमा आउँछु नि भेट्न ।”

“हा हा हा हा !”

“साँच्चै हो । मैले मनको तरङ्ग पठाइसकेँ । नपत्याए भोली भन्नु ।”

“होला खुबै ?”

“शुभरात्री, शुभ सपनी ।”

अर्को दिन बिहानै म्यासेज आउँछ, “वेइमान मान्छे ! कस्तो लाजै न’भाको ?”

…
(नमस्कार ! नेपालनाम्चा तपाईंको मिडिया साथी हो । र, nepalnamcha@gmail.com मा परिचय, फोटोसहित मनका अनेक कुरा, सबै कुरा पठाउनुहोला ।)