दुई छाक खानुप-यो, गहिरो निन्द्रा पुग्नुप-यो

कविताः हाम्रो माग

सुशीला शर्मा

जग अड्ने ठाउँ छैन
ठूला ठूला कुरा हुन्छन्
पर्दा हात दिने छैनन्
सपनाको पछि लाग्छन् ।

दुई छाक खानु पर्यो
गहिरो निन्द्रा पुग्नु पर्यो
हात मुख जोर्नलाई
काम पनि हुनुपर्यो ।

बस्ने बास हुनुपर्यो
सफा सुघ्घर रहनु पर्यो
चेतना नि छाउनुपर्यो
आफ्नो आफ्नो गच्छे मिलाई
सबले पढ्न पाउनु पर्यो ।

बाटो घाटो पुल पुलेसा
सहि सलामत हुनु पर्यो
नबनेका बन्नु पर्यो
नभनेका भन्नू पर्यो
बेलैमा ती सुन्नु पर्यो ।

स्वस्थ रहने नियम काइदा
दुर दराजले नि जान्नु पर्यो
आधारभूत औषधिमूलो
सर्बसुलभ मिल्नु पर्यो
ठूला रोगब्याधीलाई
अस्पताल हुनुपर्यो ।

जातभात, महिलापुरुष
सबै समान भन्नू पर्छ
भन्ने मात्र होइन यहाँ
व्यबहारमा देख्नु पर्यो
यौन हिंस्रक, बलात्कारी
कारवाही गर्नुपर्यो ।

न्यायिक समाज हुनुपर्छ
समानता छाउनु पर्छ
सानातिना कुराहरु
जरैदेखि आउनुपर्छ ।

केही हुँदैन सतहमा
कराएर देखाउँदैमा
घमण्ड र अडानहरु
एक अर्काका लेखाउँदैमा ।

(सत्यकथाकथा, लघुकथा, कविता, मुक्तकदैनिकी, संस्मरण, लेख आदि नेपालनाम्चाको इमेल nepalnamcha@gmail.com मा पठाउनु होला ।)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

सम्बन्धित समाचार

Back to top button